Төлөгөн Касымбеков: Талаштын башы

Эски накыл Тилөө Таң куланөөк, боору түктүү кара жер күдүрөйүп, те алыстан улуу тоо кыркалары ак чаңгыл тартып көрүнө баштаган убак. Жандуу атпай кыбырап, мугамыр киши баласы эрте туруп, малын көздөп, жаш эне чукуранган наристесине эмчек салып, кадуудан алты айры бугу үйүрүн баштап маңкайып, калың токой аралап, суу бойлоп жашаңга чыккан. Бир даары боз, бир даары көк, бир даары эскилиги жеткен кара – чачырап конгон көп алачук. Эңкейген кары, эмгектеген бала, эмчектүү эне – баары өз алачугунун эшигине чыгышкан, баары […]

Абдыжапар ЖАКЫПОВ: Айтөш

АҢГЕМЕ Кобур-собур үндөн улам ойгонуп кеттим. Жадырап тийген күндүн нуру терезеден бөлмөнүн төрүнө төгүлүп туруптур. Магдыратып көшүлткөн таңкы уйкунун туткунунан араң бошондум. Эшикке чыксам, далисте энем олтуруптур, колуна торсойгон боз күчүктү көтөрүп. Жанында алты жашар карындашым Патимат турат, кайнаган чайнектин капкагындай болуп, таманы жерге тийбей туйлап чабалактап. – Кайырбек байкем түндө таякемдикинен алып келди, – деп дароо жарыя салды карындашым мени көрө коюп. – Чоң эне, мага берчи, мен көтөрө турайын, – ал өзүнүн кичинекей колун чоң энеме сунду. – […]